! یہ دولت بھی لے لو
یہ دولت بھی لے لو یہ شہرت بھی لے لو
بھلے چھین لو مجھ سے میری جوانی
مگر مجھ کو لوٹا دو بچپن کا ساون
وہ کاغذ کی کشتی وہ بارش کا پانی
محلے کی سب سے پرانی نشانی
وہ بڑھیا جسے بچے کہتے تھے نانی
وہ نانی کی باتوں میں پریوں کا ڈیرا
وہ چہرے کی جھریوں میں صدیوں کا پھیرا
بھلائے نہیں بھول سکتا ہے کوئی
وہ چھوٹی سی راتیں وہ لمبی کہانی
کھڑی دھوپ میں اپنے گھر سے نکلنا
وہ چڑیاں وہ بلبل وہ تتلی پکڑنا
وہ گڑیا کی شادی میں لڑنا جھگڑنا
وہ جھولوں سے گرنا وہ گر کے سنبھلنا
وہ پیتل کے چھلوں کے پیارے سے تحفے
وہ ٹوٹی ہوئی چوڑیوں کی نشانی
کبھی ریت کے اونچے ٹیلوں پہ جانا
گھروندے بنانا بنا کے مٹانا
وہ معصوم چاہت کی تصویر اپنی
وہ خوابوں خیالوں کی جاگیر اپنی
نہ دنیا کا غم تھا نہ رشتوں کا بندھن
بڑی خوبصورت تھی وہ زندگانی
سدرشن فاکر
ഭാഷാന്തരം - വഫ 👇
![]() |
യെ മേഖാന ഹെ, ബസ്മെ ജം നഹീ... ഹെ
യഹാ... കൊയീ കിസീ സെ കം നഹീ... ഹെ
ജിഗർ മുറാദാബാദി
ഇതു മദ്യശാല തന്നെ,
സുഖവാസ കേന്ദ്രമേയല്ല;
ഇവിടമാരുമാരേക്കാളും
മോശക്കാരുമേയല്ല!
വിവർത്തനം : ഫൈസൽ വഫ
ആഖിറിസ് ദർദ് കീ ദവാ ക്യാ ഹേ
دلِ ناداں! تجھے ہوا کیا ہے
آخر اس درد کی دوا کیا ہے
മൂഢ മനസ്സേ, നിനക്ക് പറ്റിയതെന്തേ?
ഒടുവിലീ ദണ്ണത്തിനൗഷധമുണ്ടോ?
മിർസാ അസദുല്ലാ ഖാൻ ഗാലിബ്
വിവർത്തനം: ഫൈസൽ വഫ
ശക്തീ ഭി ശാന്തീ ഭി ഭക്തോ... കെ ഗീത് മേ... ഹെ
ധർതീ കെ ബാസിയോ... കി മുക്തീ പ്രീത് മേ... ഹെ
ഡോ. അല്ലാമ മുഹമ്മദ് ഇക്ബാൽ
ശക്തിയും ശാന്തിയും ഭക്ത-
ജന ഗീതങ്ങളിലല്ലയോ;
ധർത്തീ വാസികൾക്കു മുക്തി
അങ്ങുമിങ്ങും സ്നേഹിപ്പതല്ലോ!
വിവർത്തനം: ഫൈസൽ വഫ
മേ... കഹൂ... ഹെ കേരള ഫിർദൗസ് സേ ബഢ്കർ കഹീ...
മൊഴിയുന്നു നിങ്ങൾ ഭൂലോക സ്വർഗം
കാശ്മീരാണെന്നു കാലങ്ങളായ്;
ചൊല്ലട്ടെ ഞാനെൻ കേരളമെന്നത്
സ്വർഗത്തേക്കാൾ വളർന്നതെന്ന്!
സൈദ് മുഹമ്മദ് സർവർ
വിവർത്തനം: ഫൈസൽ വഫ
ദോ ഗസ് സമീൻ ഭീ ന മിലീ കോയേ യാറ് മേ...
kitnā hai bad-nasīb 'zafar' dafn ke liye
do gaz zamīn bhī na milī kū-e-yār meñ
താനെന്തു ഭാഗ്യദോഷിയാണ് 'സഫർ'
മറമാടിടാനായ് പോലും നിന-
ക്കാറടി മണ്ണത് പ്രാപ്യമല്ലല്ലോ
നിന്നുടെ പ്രണയത്തിൻ വല്ലരിയിൽ!
അബൂസഫർ സിറാജുദ്ദീൻ മുഹമ്മദ് ബഹാദുർഷാ 'സഫർ'
വിവർത്തനം: ഫൈസൽ വഫ
അമൽ സേ സിന്ദഗീ ബൻതീ ഹെ ജന്നത് ഭീ ജഹന്നം ഭീ
യെ ഖാകീ അപ്നീ ഫിത്റത് പെ ന നൂരീ ഹേ ന നാരീ ഹേ
അല്ലാമ മുഹമ്മദ് ഇഖ്ബാൽ
കർമം കൊണ്ടേ അവനോന്റെ ജീവിതം
സ്വർഗമോ നരകമോ ആയിത്തീരൂ;
ഭൂമീവാസിയാം മാനവൻ ജന്മനാ
പരിശുദ്ധനുമല്ലയപരിഷ്കൃതനും!
വിവർത്തനം : ഫൈസൽ വഫ
പാപ സങ്കൽപമേതുമേ ഇക്ബാൽ
ദൈവമതു കാൺമതുണ്ടെന്നുള്ള വിശ്വാസമുണ്ടായ് തീരുകിലുള്ളത്തിൽ
ശുദ്ധമല്ല മനസ്സെങ്കിൽ മനുജനും ശുദ്ധനാകാൻ കഴിയില്ലെന്നതു സത്യം
അല്ലെങ്കിലുമിബിലീസിനറിയാമായിരുന്നല്ലോ അംഗസ്നാനത്തിൻ കടമകൾ നന്നായ്
ശിരസ്സു നമിച്ചതിനാലൊട്ടുമേ നിസ്കാരങ്ങൾ നിർവഹിക്കപ്പെടുകില്ലെന്നതു നേര് തന്നെ
ആരാധനയ്ക്കായ് വേണ്ടത് മനസ്സാലുള്ള നമിച്ചിടലെന്നതു തന്നെയാണു സത്യം
തസ്ബീഹ് മാലകൾ ഇക്ബാൽ പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞതെന്തു കൊണ്ടെന്നാൽ
എണ്ണമില്ലാതെയേകുന്ന ദൈവത്തിൻ നാമമെന്തിനെണ്ണി വാഴ്ത്തീടണം നാം
ആരാധിക്കുവാനുള്ള മോഹത്താ-
ലാരോ കരഞ്ഞു കഴിഞ്ഞീടവെ
ആരാധനയുടെ പാഥേയത്തിലായ് കരഞ്ഞുതീർത്തത് മറ്റാരോ
പ്രണയ നിസ്കാരത്തിൻ ശൃംഘല വിചിത്രസത്യം തന്നെ ഇക്ബാൽ
നേരം തെറ്റിയാരോ വിലപിച്ചപ്പോൾ
നേരം തെറ്റാതെ മറ്റുചിലരും വിലപിച്ചു!
മലയാള മൊഴി: ഫൈസൽ വഫ
ഉർദു ഗസൽ കാവ്യശാഖയിൽ ഇമാമെ മുതഗസ്സിലീൻ അഥവാ ഗസൽ കാവ്യസാമ്രാട്ടുകളുടെ നേതാവ് എന്ന വിശേഷണമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനിയും മത പണ്ഡിതനും ഭാരതത്തിന്റെ ആദ്യ പാർലമെന്റിലെ അംഗവുമായ മൗലാനാ ഫസലുൽ ഹഖ് ഹസ്റത്ത് മോഹാനി സാഹബ് അന്തരിച്ചത് 1951 മെയ് 13ന്.
സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങളും സൗകര്യങ്ങളും അനുഭവിക്കാനുണ്ടായിട്ടും ഡൽഹി ജുമാ മസ്ജിദിന്റെ ഓരത്ത് ഫഖീറായി ജീവിച്ച് പാവപ്പെട്ടവർക്ക് ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ച് മറഞ്ഞുപോയ انقلاب زندہ آباد ഇങ്കലാബ് സിന്ദാബാദ് എന്ന മുദ്രാവാക്യം സമ്മാനിച്ച മഹാ നേതാവ്.
ഈ ചരമ വാർഷിക ദിനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില വരികളുടെ മലയാള മൊഴിയോടെ ആ മഹാ മനീഷിയെ നമുക്ക് ഓർക്കാം.
کیسے چھپاؤں رازِ غم، دیدۂ تر کو کیا کروں
دل کی تپش کو کیا کروں، سوزِ جگر کو کیا کروں
غیر ہے گرچہ ہمنشیں، بزم میں ہے تو وہ حسیں
پھر مجھے لے چلا وہیں، ذوقِ نظر کو کیا کروں
شورشِ عاشقی کہاں، اور مری سادگی کہاں
حُسن کو تیرے کیا کہوں، اپنی نظر کو کیا کروں
غم کا نہ دل میں ہو گزر، وصل کی شب ہو یوں بسر
سب یہ قبول ہے مگر، خوفِ سحر کو کیا کروں
حال میرا تھا جب بتر، تب نہ ہوئی تمہیں خبر
بعد مرے ہوا اثر، اب میں اثر کو کیا کروں
حسرتِؔ نغز گو ترا، کوئی نہ قدرداں ملا
اب یہ بتا کہ میں ترے، عرضِ ہنر کو کیا کروں
مولانا حسرتؔ موہانی
kaise chhupaauu.N raaz-e-Gam diidaa-e-tar ko kyaa karuu.N
dil kii tapish ko kyaa karuu.N soz-e-jigar ko kyaa karuu.N
shorish-e-aashiqii kahaa.N aur merii saadagii kahaa.N
husn ko tere kyaa kahuu.N apanii nazar ko kyaa karuu.N
Gam kaa na dil me.n ho guzar vasl kii shab ho yuu.N basar
sab ye qubuul hai magar Khauf-e-sahar ko kyaa karuu.N
haal meraa thaa jab batar tab na hu_ii tumhe.n Khabar
baad mere huaa asar ab mai.n asar ko kyaa karuu.N
कैसे छुपाऊँ राज़-ए-ग़म, दीदा-ए-तर को क्या करूँ
दिल की तपिश को क्या करूँ, सोज़-ए-जिगर को क्या करूँ
शोरिश-ए-आशिक़ी कहाँ और मेरी सादगी कहाँ
हुस्न को तेरे क्या करूँ, अपनी नज़र को क्या करूँ
ग़म का न दिल में हो गुज़र, वस्ल की शब हो यूँ बसर
सब ये क़ुबूल है मगर आब-ए-सहर को क्या करूँ
हाल मेरा था जब बतर, तब न तुझे हुई ख़बर
बाद मेरे जो हुआ असर अब मैं असर को क्या करूँ
ഒളിപ്പിക്കുമെങ്ങനെ ദുഃഖ രഹസ്യങ്ങൾ, ആർദ്രമാം മിഴികളെയെന്തു ചെയ് വൂ
ചിത്തത്തിൻ താപത്തെയെന്തു ചെയ് വൂ
കരളിന്റെ നൊമ്പരമെന്തു ചെയ് വൂ
പ്രണയത്തിൻ സംഭ്രമമിന്നെവിടെ,
എന്റെ സാരള്യതയുമിന്നെവിടെ?
നിൻ വശ്യതയെ ഞാനെന്തു ചെയ് വൂ,
എന്നഭിലാഷവും ഞാനെന്തു ചെയ് വൂ
ഉള്ളത്തിലില്ലായിരിക്കാം ദുഃഖ നിർഗമനം
സംഗമ രാവങ്ങനെത്തന്നെ കഴിഞ്ഞിടാം
ഇതെല്ലാം സ്വീകാര്യമായിരിക്കാമെന്നാലും
പുലരിത്തിളക്കത്തെ ഞാനെന്തു ചെയ് വൂ
എൻ ഗതി അധോഗതിയായിരുന്നപ്പോൾ
നിനക്കറിയാൻമേലായിരുന്നല്ലോ അതൊട്ടും
അതിൻ ഫലമെന്തായിരുന്നാലുമനന്തരം
ഇനിയാ പ്രതീതിയെ ഞാനെന്തു ചെയ് വൂ
ഫൈസൽ വഫ ആലങ്കോട്
ലസ്സതെ ഗം ബഡാ ദീജിയേ
കവി : റാസ് അലഹബാദി
lazzat-e-gham baDha dijiye
aap phir muskura dijiye
എന്റെ ദുഃഖത്തിൻ തീവ്രതയേറ്റിക്കൊൾക
അതു കണ്ട് നീയോ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊൾക!
chañd kab tak gahan meñ rahe
ab to zulfeñ haTa dijiye
ഗ്രഹണത്തിലെത്ര നാൾ മറയും തിങ്കൾ
നിന്റെ കാർകൂന്തലൊന്നു നീ മാറ്റിക്കൊൾക!
mera daman bahut saaf hai
koi tohmat laga dijiye
എന്നുടെ താഴ് വാരമതിശുദ്ധമല്ലോ,
എന്തേലുമപരാധം ചാർത്തിക്കൊൾക!
qimat-e-dil bata dijiye
khaak le kar uda dijiye
എൻ മനസിന്നു വില നീയിട്ടുകൊൾക
എന്നിട്ടൊരു നുള്ള് ധൂളിയായ് പാറ്റിക്കൊൾക!
aap añdhere meñ kab tak raheñ
phir koi ghar jala dijiye
നീയിങ്ങെത്രമേലിരുളിൽ കഴിയും
വീടിന്നു തീയിട്ടു വെട്ടം വിതറിക്കൊൾക!
ik samundar ne avaz di
mujh ko paani pila dijiye
ജലധിയിതൊന്നുര ചെയ്തുവല്ലോ - എന്നെ
തെളിനീരിത്തിരി കുടിപ്പിച്ചുകൊൾക!
വിവർത്തനം: ഫൈസൽ വഫ ആലങ്കോട്
Sare jaha se acha
سارے جہاں سے اچھا ہندوستاں ہمارا
ہم بلبلیں ہیں اس کی، یہ گلستاں ہمارا
അഖില ജഗങ്ങളിലത്യുത്തമം
നമ്മുടെ ഭാരതമല്ലയോ...
പൂങ്കോകിലങ്ങളല്ലോ നാ;മിതു
നമ്മുടെ പൂവനമല്ലയോ!
تو شاہین ہے پرواز ہے کام تیرا
ترے سامنے آسماں اور بھی ہیں
ഗഗനചാരിയാം രാജാളിപ്പക്ഷീ,
പറന്നീടലല്ലോ നിൻ കർമം;
നിനക്കു മുന്നിലിനിയുമുണ്ടല്ലോ
വിസ്തൃതമാമംബരം!
خودی کو کر بلند اتنا کہ ہر تقدیر سے پہلے
خدا بندے سے خود پوچھے بتا تیری رضا کیا ہے؟
നിന്നുടെ സ്വത്വം ഉയർത്തിടൂ ഇത്രയും;
ഓരോ വിധിയും കുറിച്ചിടും മുമ്പേ
ദൈവം നിന്നോട് ചോദിച്ചിടട്ടെ
നിൻ ഇച്ഛയെന്തെന്നു ചൊല്ലിടാമോ?
شکتی بھی شانتی بھی بھکتوں کے گیت میں ہے
دھرتی کی باسیوں کی مکتی پریت میں ہے
ശക്തിയും ശാന്തിയും ഭക്തരുടെ ഗീതങ്ങളിൽ;
ധരിത്രീ വാസികൾക്കു മുക്തി
സ്നേഹമായ് വർത്തിക്കുകിൽ!
مذہب نہیں سکھاتا آپس میں بیر رکھنا
ہندی ہیں ہم وطن ہے ہندوستان ہمارا
മതപാഠമല്ലെങ്ങു;മങ്ങുമിങ്ങും
വൈരം പുലർത്തി വസിച്ചീടുവാൻ;
ഭാരതവാസികൾ നാമേവരും,
ഭാരതം നമ്മുടെ ഭൂമിയല്ലോ!









No comments:
Post a Comment